28/6 & 29/6 Santiago de Compostela (0 km)

28/6
Regen in Santiago. Vannacht en vanmoregen. Inderdaad een rustiger plek gekregen. Plaatselijke gerechten zijn inmiddels uitgeprobeerd: percebes, de schepdiertjes die op de rotswand groeien; pulpo, inktvisplakjes; en tetilla, de spiciale kaas in de vorm van een borst. Maar een broodje falafel smaakt hier ook heerlijk. Na een gezellig ontbijt met John in Wim in een cafeetje ziet Henk opeens Paul en Marijke drijfnat langs fietsen. Een prettig weerzien! Op naar de cathedraal. Verhalen, ervaringen . Ze hebben al een hotel gereserveerd en helemaal toe aan een warme douche. Nu zijn alle bekenden wel binnen, alleen de Belgem hebben we nog niet gezien, maar zijn al wel gesignaleerd. Gistermiddag zagen we Jopie in de cathedraal; ze was net aangekomen. Ja, en dan zijn we er wel aan toe om weer naar huis te gaan. Bij een wandeling door door de stad zien we Leo en Joke en Jopie en we drinken met elkaar iets op een terras. Inmiddels komen Paul en MArijke er ook bij. Champagne!! Wat een volume kunnen die Hollanders dan produceren, ze doen niets onder voor een groep Spanjaarden. Nico (uit Leusden) en Ronald (uit Hooglanderveen) komen er ook bij, bekenden van de anderen. We vinden een leuke plek om met elkaar uit eten te gaan. We hebben een reuze gezellige avond.
29/6
Een laatste groet uit Santiago. Na het ontbijt gaan we uitzoeken wat we met onze fietsen gaan doen. Besluiten uitendelijk ze te laten inpakken en met een speciale koeriersdienst naar Nederland te laten transporteren. Dat gebeurt al vandaag. Morgen dus met de taxi naar het vliegveld. Jopie reist met ons mee.
Wat een bijzondere reis is dit geworden. Ja, de reis is het doel. Maar toch wel een heel apart gevoel als je in Santiago de Compostela bent. Zovelen gingen ons door de eeuwen heen voor; zovelen zullen na ons komen .... Mooie ontmoetingen, kort maar soms intens, de verhalen, de geschiedenissen. Zomaar bedacht om naar Santiago de Compostela te gaan, dan wel al jaren de wens gekoesterd om daar eens heen te gaan .... Worden we andere mensen als we deze bedevaart eens hebben meegemaakt? De tijd zal het leren. Alleen het feit dat je gegaan bent is een belangrijke stap. Het zañ een verschil zijn of je te voet of per fiets de camino gedaan hebt. Maar ieder heeft zijn eigen verhalen, ervaringen, belevingen. Iedereen is het er over eens; we hebben deze tocht niet kado gekregen. ´t Is echt niet even op een zondagmiddag een blokje om fietsen. Het venijn zat in de staart. Na Cruz de Ferro en de Cebreiro kwamen er nog heel veel moeilijke klimmen. Maar .... we hebben het gehaald. Al besef ik best dat we alles mee hebben gehad; toch wel heel goed weer, geen pech, en een geweldige steun van jullie allemaal via de weblog. Bedankt! Henk zal een webalbum maken van de foto´s die we gemaakt hebben, zodat jullie t.z.t de plaatjes kunnen bekijken. Na 5 weken morgen weer heerlijk in ons eigen huis. Tot gauw!